تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٢٥
زَوَّجْناهُمْ بِحُورٍ عِينٍ».
«حُور» جمع «حوراء» و «احور» به كسى مىگويند كه سياهى چشم او كاملًا مشكى، و سفيدى آن كاملًا شفاف است!.
«عين» (بر وزن چين) جمع «اعين» و «عيناء» به معنى درشت چشم است.
از آنجا كه زيبائى انسان بيش از همه در چشمان او است، در اينجا چشمان زيباى حور العين را توصيف مىكند، و البته در آيات ديگر قرآن، زيبائىهاى ديگر آنها نيز به «طرز زيبائى» مطرح شده است.
***
سپس، به ذكر پنجمين نعمت بهشتيان پرداخته مىافزايد: «آنها هر نوع ميوهاى را بخواهند، تقاضا مىكنند و در اختيارشان قرار مىگيرد، و در نهايت امنيت هستند» «يَدْعُونَ فِيها بِكُلِّ فاكِهَةٍ آمِنِينَ».
حتى مشكلاتى كه در بهرهگيرى از ميوههاى دنيا وجود دارد براى آنها وجود نخواهد داشت، ميوهها همگى نزديك و در دسترساند، بنابراين زحمت و رنج چيدن ميوه از درختان بلند در آنجا نيست: «قُطُوفُها دانِيَةٌ». «١»
انتخاب هر گونه ميوهاى را بخواهند به دست آنهاست: «وَ فاكِهَةٍ مِمَّا يَتَخَيَّرُونَ». «٢»
بيمارىها و ناراحتىهائى كه گاه بر اثر خوردن ميوهها در اين دنيا پيدا مىشود در آنجا وجود ندارد، و نيز بيمى از فساد و كمبود و فناى آنها نيست، و از هر نظر فكر آنها راحت و در امنيتاند.
به هر حال، اگر غذاى دوزخيان «زقوم» است، و در درون آنان همچون آب جوشان مىجوشد، طعام بهشتيان ميوههاى لذتبخش و خالى از هر گونه