تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٢٣
تفسير:
پرهيزگاران و انواع نعمتهاى بهشتى
از آنجا كه در آيات گذشته، كيفرهاى دردناك دوزخيان مطرح بود، در اين آيات مواهب و پاداشهاى بهشتيان را برمىشمرد، تا از قرينه مقابله، اهميت هر يك از اين دو آشكارتر گردد.
اين پاداشها در هفت قسمت خلاصه شده:
نخست اين كه: «پرهيزگاران در جايگاه امن و امانى هستند» «إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي مَقامٍ أَمِينٍ». «١»
بنابراين، هيچگونه ناراحتى و ناامنى به آنها نمىرسد، و در امنيت كامل از آفات و بلاها، از غم و اندوهها، از شياطين و طاغوتها به سر مىبرند.
***
پس از آن به ذكر نعمت دوم پرداخته، مىگويد: «آنها در ميان باغها و چشمهها به سر مىبرند، و جايگاه آنها از هر سو با درختان و چشمهها احاطه شده» «فِي جَنَّاتٍ وَ عُيُونٍ».
تعبير به «جَنَّات» (باغهاى پر درخت)، ممكن است اشاره به تعدد باغهائى باشد كه هر يك از بهشتيان در اختيار دارند، و يا اشاره به مقامهاى مختلف آنان باشد، چرا كه باغهاى بهشت نيز همه يكسان نيست، و به تفاوت درجات بهشتيان متفاوت است.
***
در مرحله سوم، به لباسهاى زيباى آنها اشاره كرده مىافزايد: «آنها