تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٢١
كيفرهاى دردناك جسمانى، اشارهاى كوتاه و پر معنى به كيفر روحانى سركشان مستكبر نيز شده است.
در آيات ديگر قرآن نيز، اشاره به پاداشهاى روحانى ديده مىشود: در يك جا مىفرمايد: وَ رِضْوانٌ مِنَ اللَّهِ أَكْبَرُ: «و رضاى خدا (از همه اين پاداشها) برتر است». «١»
در جاى ديگر مىفرمايد: سَلامٌ قَوْلًا مِنْ رَبٍّ رَحِيمٍ: «بر آنها سلام است؛ اين سخنى است از سوى پروردگارى مهربان». «٢»
و بالاخره در جاى ديگر مىگويد: وَ نَزَعْنا ما فِي صُدُورِهِمْ مِنْ غِلٍّ إِخْواناً عَلى سُرُرٍ مُتَقابِلِينَ: «هر گونه غلّ [: حسد و كينه و دشمنى] را از سينه آنها برمىكنيم؛ در حالى كه همه برادرند، و بر تختها رو به روى يكديگر قرار دارند». «٣»
ناگفته پيداست كه لذات معنوى، آن هم در آن عالم وسيع و گسترده، غالباً قابل توصيف نيست، و لذا در آيات قرآن معمولًا به صورت سربسته به آنها اشاره شده است، و اما كيفرهاى روحى در شكل تحقيرها، سرزنشها، تأسف و اندوهها منعكس است، كه نمونهاى از آن را در آيات فوق خوانديم.
***