تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٨
١ حم ٢ وَ الْكِتابِ الْمُبِينِ ٣ إِنَّا جَعَلْناهُ قُرْآناً عَرَبِيًّا لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ ٤ وَ إِنَّهُ فِي أُمِّ الْكِتابِ لَدَيْنا لَعَلِيٌّ حَكِيمٌ ٥ أَ فَنَضْرِبُ عَنْكُمُ الذِّكْرَ صَفْحاً أَنْ كُنْتُمْ قَوْماً مُسْرِفِينَ ٦ وَ كَمْ أَرْسَلْنا مِنْ نَبِيٍّ فِي الْأَوَّلِينَ ٧ وَ ما يَأْتِيهِمْ مِنْ نَبِيٍّ إِلَّا كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ ٨ فَأَهْلَكْنا أَشَدَّ مِنْهُمْ بَطْشاً وَ مَضى مَثَلُ الْأَوَّلِينَ
ترجمه:
بنام خداوند بخشنده بخشايشگر
١- حم.
٢- سوگند به كتاب مبين (و روشنگر)،
٣- كه ما آن را قرآنى فصيح و عربى قرار داديم، شايد شما (آن را) درك كنيد!
٤- و آن در «ام الكتاب» [: لوح محفوظ] نزد ما بلند پايه و استوار است!
٥- آيا اين ذكر [: قرآن] را از شما بازگيريم به خاطر اين كه قومى اسرافكاريد؟
٦- چه بسيار پيامبرانى كه (براى هدايت) در ميان اقوام پيشين فرستاديم؛