محمّد! تو به ما دستور صله رحم مى‌دهى، در حالى كه خويشاوندان تو در اين ماجرا نابود شدند، اگر اين عذاب از ما برطرف گردد، ما ايمان خواهيم آورد.
پيامبر صلى الله عليه و آله در حق آنها دعا كرد، فراوانى و نعمت نصيبشان شد و بلا و عذاب برطرف گرديد، اما از اين ماجرا عبرت نگرفتند و باز به كفر برگشتند. «١»
مطابق اين تفسير، «بطشه كبرى‌» كه مجازات سخت و سنگين است، به معنىِ ماجراى جنگ «بدر» گرفته شده، كه اين گروهِ مشرك ضرباتِ سنگين و خرد كننده‌اى را در جنگ «بدر» از مسلمانان دريافت داشتند!.
اگر اين تفسير را بپذيريم لازمه‌اش اين است، دخانى در حقيقت وجود نداشته، بلكه آسمان در نظر مردمِ گرسنه و تشنه، تيره و تار جلوه مى‌كند، بنابراين، ذكر «دخان» در اينجا جنبه مجازى دارد، و اشاره به آن حالتِ سخت و دردناك است.
بعضى گفته‌اند: اصولًا در ادبياتِ عرب «دخان» كنايه از شر و بلاى فراگير است. «٢»
بعضى ديگر معتقدند، به هنگامِ خشكسالى و كمىِ باران، گرد و غبارِ تيره و تارى معمولًا صفحه آسمان را مى‌پوشاند، كه از آن در اينجا تعبير به «دخان» شده است؛ زيرا باران است كه گرد و غبارها را فرو مى‌نشاند و هوا را صاف مى‌كند. «٣»
با تمام اين اوصاف، ذكرِ كلمه «دخان» طبق اين تفسير، جنبه مجازى خواهد داشت.
٢- منظور از «دخان مبين»، همان دود غليظى است كه در پايان جهان و در آستانه قيامت، صفحه آسمان را مى‌پوشاند، و نشانه فرا رسيدن لحظات آخر دنيا،