اشاره‌اى است ضمنى به مسأله معاد، اين نخستين بار نيست كه قرآن روى مسأله حيات و مرگ، تكيه مى‌كند، بلكه بارها آن را به عنوان يكى از افعال مخصوص پروردگار، بيان داشته، چرا كه سرنوشت‌سازترين مسأله در زندگى انسان‌ها، و در عين حال پيچيده‌ترين مسائل عالم هستى، و روشن‌ترين دليل بر قدرت خداوند همين مسأله حيات و مرگ است.
***
نكته:
رابطه قرآن با شب قدر
قابل توجه اين كه در آيات فوق به طور اشاره، و در آيات سوره «قدر» با صراحت اين معنى آمده است كه «قرآن در شب قدر نازل شده»، و چه پرمعنى است اين سخن؟
شبى كه مقدرات بندگان و مواهب و روزى‌هاى آنها تقدير مى‌شود، در چنين شبى، قرآن بر قلب پاك پيامبر صلى الله عليه و آله نازل مى‌گردد، آيا اين سخن بدان معنى نيست كه مقدرات و سرنوشت شما با محتواى اين كتاب آسمانى پيوند و رابطه نزديك دارد؟!
آيا مفهوم اين كلام آن نيست كه، نه تنها حيات معنوى شما كه حيات مادى شما نيز با آن رابطه ناگسستنى دارد؟ پيروزى شما بر دشمنان، سربلندى و آزادى و استقلال شما، آبادى و عمران شهرهاى شما، همه با آن گره خورده است.
آرى، در آن شبى كه مقدرات تعيين مى‌شد، قرآن نيز در آن شب نازل گرديد!.
***