تفسير:
بگذار در باطل خود غوطه‌ور باشند
از آنجا كه در آيات گذشته، مخصوصاً در آغاز سوره، گفتگو از مشركان عرب و اعتقادشان به وجود فرزند براى خدا بود، و فرشتگان را دختران خدا مى‌پنداشتند، و نيز در چند آيه قبل، از مسيح عليه السلام و دعوت او به توحيد خالص و عبوديت پروردگار، سخن به ميان آمد، در آيات مورد بحث از طريق ديگرى براى نفى اين عقايد باطل، وارد شده، مى‌فرمايد: «به آنها كه دم از وجود فرزندى براى خدا مى‌زنند، بگو: اگر براى خداوند رحمان فرزندى بود من نخستين كسى بودم كه به او احترام مى‌گذاردم، و از وى اطاعت مى‌كردم» «قُلْ إِنْ كانَ لِلرَّحْمنِ وَلَدٌ فَأَنَا أَوَّلُ الْعابِدِينَ».
زيرا از همه شما ايمان و اعتقادم به خدا بيشتر، و معرفت و آگاهيم فزون‌تر است، و من قبل از شما به فرزند او احترام مى‌گذارم و از وى اطاعت مى‌كنم.
اگر چه مضمون اين آيه، براى گروهى از مفسران پيچيده آمده، و به توجيهات مختلفى پرداخته‌اند كه بعضى بسيار عجيب به نظر مى‌رسد «١» ولى محتواى آيه هيچگونه پيچيدگى ندارد، و اين روش جالبى است كه در برابر افراد لجوج به كار مى‌رود، مثل اين كه به شخصى كه از روى اشتباه مى‌گويد: «فلان كس از همه اعلم است» در حالى كه هيچ علم و دانشى ندارد، مى‌گوئيم: اگر او اعلم باشد اولين كسى كه از وى پيروى مى‌كند، ما هستيم، تا او در انديشه فرو