آورده است.
همين مضمون را با تفاوت مختصرى، «ميرمحمّد صالح كشفى ترمذى» در «مناقب مرتضوى» آورده.
جمعى ديگر از دانشمندان اهل سنت و علماى بزرگ شيعه، در كتاب‌هاى متعددى اين ماجرا را گاه بدون ذكر آيه فوق، و گاه با ذكر آيه، نقل كرده‌اند. «١»
قرائن موجود در آيات، نشان مى‌دهد: اين حديث معروف، از قبيل تطبيق است نه شأن نزول، و به تعبير ديگر شأن نزول آيه، همان داستان عيسى عليه السلام و گفتگوى مشركان عرب و بت‌هاى آنها است، اما چون ماجرائى شبيه آن براى على عليه السلام بعد از آن گفتار تاريخى پيغمبر صلى الله عليه و آله روى داد، پيامبر صلى الله عليه و آله اين آيه را در اينجا تلاوت فرمود كه اين ماجرا از جهات مختلفى، همانند مصداق آن بود.
***
در آيه بعد براى اين كه توهم نكنند خدا نيازى به عبوديت و بندگى آنها دارد كه اصرار بر ايمانشان مى‌كند، مى‌فرمايد: «اگر ما بخواهيم، به جاى شما فرشتگانى در زمين قرار مى‌دهيم كه جانشين شما باشند» «وَ لَوْ نَشاءُ لَجَعَلْنا مِنْكُمْ مَلائِكَةً فِي الْأَرْضِ يَخْلُفُونَ».
فرشتگانى كه سر بر فرمان حق دارند، و جز اطاعت و بندگى او، كارى را نمى‌شناسند.
جمعى از مفسران تفسير ديگرى براى آيه برگزيده‌اند كه بر طبق آن مفهوم آيه چنين است: «اگر ما بخواهيم، فرزندان شما را فرشتگانى قرار مى‌دهيم كه جانشين شما در زمين گردند».