تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٠٩
جالب اين كه در روايات متعددى كه از طربق شيعه و اهل سنت نقل شده مىخوانيم: پيغمبر صلى الله عليه و آله به على عليه السلام فرمود: انَّ فِيْكَ مَثَلًا مِنْ عِيسى، احَبَّهُ قَوْمٌ فَهَلَكُوا فِيْهِ، وَ ابْغَضَهُ قَوْمٌ فَهَلَكُوا فِيْهِ، فَقالَ الْمُنافِقُونَ ا ما رَضِىَ لَهُ مَثَلًا الَّا عِيسى، فَنَزَلَتْ قَوْلُهُ تَعال وَ لَمَّا ضُرِبَ ابْنُ مَرْيَمَ مَثَلًا اذا قَوْمُكَ مِنْهُ يَصِدُّونَ: «در تو نشانهاى از عيسى است، گروهى او را دوست داشتند (و آن چنان غلو كردند كه خدايش خواندند) و به همين جهت هلاك شدند، و گروهى او را مبغوض داشتند (همچون يهود كه كمر به قتلش بستند) آنها نيز هلاك شدند، (گروهى نيز تو را به مقام الوهيت مىرسانند، و گروهى كمر بر عداوتت مىبندند و هر دو دوزخى خواهند بود) هنگامى كه منافقان اين سخن را شنيدند از روى استهزاء گفتند: آيا مثال ديگرى براى او جز عيسى عليه السلام پيدا نكرد، در اين هنگام بود كه آيه فوق نازل شد: وَ لَمَّا ضُرِبَ ابْنُ مَرْيَمَ مَثَلًا ...».
آنچه در بالا گفتيم، متن روايتى است كه حافظ «ابوبكر بن مردويه» از علماى معروف اهل سنت در كتاب «مناقب» (طبق نقل كشف الغمه صفحه ٩٥)