تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٠٧
تو از آن مىخنديدند و رويگردان مىشدند» «وَ لَمَّا ضُرِبَ ابْنُ مَرْيَمَ مَثَلًا إِذا قَوْمُكَ مِنْهُ يَصِدُّونَ». «١»
اين مثل چه بوده؟ و چه كسى آن را در مورد عيسى بن مريم عليه السلام بيان كرده است؟
اين همان سؤالى است كه در پاسخ آن، ميان مفسران گفتگو است، و كليد فهم تفسير آيه نيز در آن نهفته است، دقت در آيات بعد روشن مىسازد كه «مثل» از ناحيه مشركان بوده، و در ارتباط با بتها بيان شده است؛ زيرا در آيات بعد مىخوانيم: ما ضَرَبُوهُ لَكَ إِلَّا جَدَلًا: «ولى آنها اين مَثَل را جز از طريق جدال (و لجاج) براى تو نزدند».
با توجه به اين حقيقت، و آنچه در شأن نزول آمده، روشن مىشود كه منظور از مثال همانست كه مشركان به عنوان استهزاء، به هنگام شنيدن آيه شريفه: إِنَّكُمْ وَ ما تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ حَصَبُ جَهَنَّمَ: «شما و آنچه غير خدا مىپرستيد، هيزم جهنم خواهيد بود» «٢» گفتند و آن اين بود كه «عيسى بن مريم» عليه السلام نيز معبود واقع شده و به حكم اين آيه بايد در دوزخ باشد، چه بهتر كه ما و بتهايمان نيز همسايه عيسى عليه السلام باشيم! گفتند و خنديدند و مسخره كردند!
***
سپس: «گفتند: آيا خدايان ما بهتر است يا مسيح»؟! «وَ قالُوا أَ آلِهَتُنا خَيْرٌ أَمْ هُوَ».
هنگامى كه او دوزخى باشد، خدايان ما كه از او بالاتر نيستند!.
ولى، بدان آنها حقيقت را مىدانند «و اين مثل را جز از روى جدال براى تو