اين پاسخ براى «وليد» و كسانى كه در مجلس بودند جالب آمد، و معتقد بودند كه دليل دندان‌شكنى است، اين سخن را خدمت پيامبر صلى الله عليه و آله گفتند، رسول اللَّه صلى الله عليه و آله فرمود: «آرى هر كس دوست داشته باشد كه معبود واقع شود او هم با عابدانش در دوزخ خواهد بود، اين بت‌پرستان در حقيقت شياطين را مى‌پرستيدند، و هر چيز را كه شيطان به آنها دستور مى‌داد».
اينجا بود كه آيه شريفه: إِنَّ الَّذِينَ سَبَقَتْ لَهُمْ مِنَّا الْحُسْنى‌ أُولئِكَ عَنْها مُبْعَدُونَ: « (اما) كسانى كه از قبل، وعده نيك از ما به آنها داده شده [: مؤمنان صالح‌] از آن دور نگاه داشته مى‌شوند» نازل شد «١» و نيز آيه: وَ لَمَّا ضُرِبَ ابْنُ مَرْيَمَ مَثَلًا إِذا قَوْمُكَ مِنْهُ يَصِدُّونَ «٢»
(آيه مورد بحث) نازل گرديد. «٣»
***
تفسير:
كدام معبودان در دوزخند؟
اين آيات كه پيرامون مقام عبوديت حضرت مسيح عليه السلام، و نفى گفتار مشركان درباره الوهيت او و بت‌ها سخن مى‌گويد، تكميلى است براى بحث‌هائى كه در آيات گذشته، پيرامون دعوت موسى عليه السلام و مبارزه او با بت‌پرستان فرعونى آمد، و هشدارى است به مشركان عصر پيامبر صلى الله عليه و آله و همه مشركان جهان.
گر چه اين آيات سربسته سخن مى‌گويد، ولى با قرائنى كه در خود آيات و آيات ديگر قرآن وجود دارد، محتواى آن على رغم تفسيرهاى گوناگونى كه مفسران ذكر كرده‌اند، پيچيده نيست.
نخست مى‌فرمايد: «هنگامى كه درباره فرزند مريم مثلى زده شد، ناگهان قوم