از مهمترين وظائف آنها است.
جالب اين كه، آيه فوق را با اين جمله تكميل و پايان مى‌دهد «آنها گروهى فاسق بودند» «إِنَّهُمْ كانُوا قَوْماً فاسِقِينَ».
اشاره به اين كه، اين قوم گمراه اگر فاسق و خارج از اطاعت فرمان خدا و حكم عقل نبودند، تسليم چنين تبليغات و تُرَّهاتى نمى‌شدند، و اسباب گمراهى خود را به دست خويش فراهم نمى‌ساختند، به همين دليل، آنها هرگز در اين گمراهى معذور نبودند، درست است كه فرعون عقل آنها را دزديد و به طاعت خويش واداشت، ولى آنها نيز با «تسليم كوركورانه»، موجبات اين دزدى را فراهم ساختند.
آرى، آنها فاسقانى بودند كه از فاسقى تبعيت مى‌كردند.
***
اين بود جنايات فرعون و فرعونيان و مغلطه‌كارى‌هايشان در مقابل فرستاده الهى موسى‌ عليه السلام، اما اكنون ببينيم بعد از آن همه وعظ و ارشاد و اتمام حجت‌ها از طرق گوناگون، و عدم تسليم آنها در مقابل حق، سرانجام كار آنها به كجا رسيد؟!.
مى‌فرمايد: «هنگامى كه ما را با اعمالشان به خشم آوردند از آنها انتقام گرفتيم، و همه را غرق نموديم»! «فَلَمَّا آسَفُونا انْتَقَمْنا مِنْهُمْ فَأَغْرَقْناهُمْ أَجْمَعِينَ».
خداوند، مخصوصاً از ميان تمام مجازات‌ها، مجازات غرق را براى آنها انتخاب نمود؛ چرا كه تمام عزت و شوكت و افتخار و قدرتشان، با همان رود عظيم «نيل» و شاخه‌هاى بزرگ و فراوانش بود، كه فرعون از ميان تمام منابع قدرتش روى آن تكيه كرد، و گفت: أَ لَيْسَ لِي مُلْكُ مِصْرَ وَ هذِهِ الْأَنْهارُ تَجْرِي مِنْ تَحْتِي:، «آيا حكومت مصر از آن من نيست، و اين نهرها تحت فرمان من نمى‌باشد»؟! آرى، بايد همان چيزى كه مايه حيات و قدرت آنها است عامل فنا و