دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٥ - «دانشنامه امير المؤمنين» در يك نگاه

دوست داشتن خدا و پيامبر ٦ است، و واجب و عبادت و نعمت است، و ريسمان محكم الهى است، و بهترين عمل و بلكه در رأس كارهاى نيك در نامه اعمالِ مؤمنان است.

متون مرتبط با على ٧ در اين بخش كه بى‌گمانْ تمام آن چيزهايى نيست كه در متون روايى توان يافت، نشان‌دهنده آن است كه: راهيابى به حقايق دينى، آرامش در زندگى، كامل شدن ايمان و عمل، پذيرفته شدن عملهاى ما، اجابت دعا، آمرزش گناهان، شادى در هنگام مرگ، ديدار مولا ٧ در آستانه مرگ، جواز عبور از پل دوزخ و استوارْگامى بر آن، رهايى از آتش دوزخ و در نهايت، زندگى شيرين در بهشت جاويد، در گرو محبّت على ٧ است.

روايات، نشان مى‌دهد كه دوستى على ٧، گواه پاكيزگى مَوْلِد و نشانه ايمان، تقوا، سعادت و مايه شهرت انسان در آسمان‌هاست.

اين‌همه تأكيد و ترغيب به حبّ على و پيوند ناگسستنى آن با حبّ الهى و حبّ پيامبر خدا، نشان‌دهنده آن است كه محبّت راستين محمّدى، بدون محبّت علوى امكان‌پذير نيست و ادّعاى دوست داشتن او بدون دوست داشتن على، گزافه‌اى بيش نيست و از سوى ديگر، نشان‌دهنده آن است كه حبّ على ٧، به واقع، على‌مدارى و على‌وارِگى در زندگى است: مانند على انديشيدن، مانند على زيستن، به سان على گام برداشتن، و على‌وار عشق ورزيدن، على‌گونه كين ورزيدن، ارزشگرا بودن و ...؛ و گرنه چگونه ممكن است عشق على داشتن و معاويه وار زندگى كردن و ...؟

آخرين نكته كه بسى تأمّل‌برانگيز است، اين كه اين بخش نشان مى‌دهد كه با همه تأكيدها بر دوست داشتن على ٧ و آثار و بركات آن در زندگى مادّى و معنوى، آموزه‌هاى نبوى و دينى ترغيب كننده به دوست داشتن على ٧، به شدت، غلوّ در