دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٦٠ - كوشش در جهت استوارسازى محتواى غدير

«اهل خانه» اند و «بهتر مى‌دانند كه در خانه وحى چيست»،[١] از اين حديث، در مواقع مناسب، فقط همين تفسير را به دست داده‌اند و نه جز آن را. ابو اسحاق مى‌گويد: به على بن حسين ٨ گفتم: معناى گفته پيامبر ٦: «هر كه من مولاى اويم، پس على مولاى اوست» چيست؟

فرمود:

أخبَرَهُم أنَّهُ الاءمامُ بَعدَهُ.

به آنان آگاهانْد كه او امام پس از ايشان است.[٢]

اين گونه تفسيرها در ميراث امامان : فراوان است و تفسير آن بزرگواران، بى‌گمان بر هر تفسير ديگرى مقدّم است.[٣]

پس از غدير

پيامبر خدا در پيش ديد ده‌ها هزار تن از كسانى كه از گزاردن حج برگشته بودند، ولايت على ٧ را ابلاغ كرد و كسى جز يك نفر، به گونه آشكارا آهنگ مخالفت نكرد و سخنى نگفت. هر كس، هر چه بر دل داشت، آشكار نكرد. مردمان، پراكنده شدند و پيامبر خدا نيز با اصحاب، وارد مدينه شد.

كوشش در جهت استوارسازى محتواى غدير

پيامبر خدا، شادمان از آنچه انجام داده بود و مسرور از اين كه واپسين مسئوليت را به درستى گزارده بود، در مدينه روزهاى واپسين عمر را مى‌گذرانْد. پيامبر ٦ از آنچه‌

[١] اشاره‌اى است به جمله معروف« أهل البيت أدرى بما فى البيت» كه شكل روايت پيدا نموده است( ر. ك: بحار الأنوار: ج ٨١ ص ٢٧٤).

[٢] معانى الأخبار: ج ٦٥ ص ١.

[٣] ر. ك: ج ٢ ص ٣٥٣( تفسير كلمه« مولا»). نيز، ر. ك:« الغدير و حديث العترة الطاهرة»، تُراثُنا، ش ٢١.