دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٥ - ١/ ٢ پدر

عبد المطّلب، پسر هاشم، پسر عبد مناف، پسر قُصَى، پسر كلاب، پسر مُرّه، پسر كعب، پسر لُؤَى، پسر غالب، پسر فِهر، پسر مالك، پسر نضر، پسر كنانه، پسر خُزيمه، پسر مُدركه، پسر الياس، پسر مُضَر، پسر نزار، پسر مَعْد، پسر عدنان است؛ و نام ابوطالب، عبد مناف است.

٢. شرح نهج البلاغة: او ابوالحسن على، پسر ابوطالب كه نام او عبدمناف است، پسر عبدالمطّلب كه نام او شيبه است، پسر هاشم كه نام او عمرو است، پسر عبد مناف، پسر قُصَى است.

٣. امام على ٧ از سخنانش بر منبر بصره: نام پدرم عبدمناف بود، پس كنيه بر نام، غلبه پيدا كرد، و نام عبد المطّلب، عامر بود، پس لقب بر نام، غلبه پيدا كرد، و نام هاشم، عمرو بود، پس لقب بر نام، غلبه پيدا كرد، و نام عبدمناف، مغيره بود، پس‌لقب بر نام، غلبه پيدا كرد، ونام قصى، زيدبود، پس اعرابْ او را «مجمّع» ناميدند؛ زيرا او آنها را از جاهاى دور در مكّه جمع كرد. پس لقب بر نام، غلبه پيدا كرد.

٤. پيامبر خدا ٦: من و على از يك نور آفريده شديم... پس پيوسته خداى عز و جل ما را از صُلب‌هاى پاك به رَحِم‌هاى پاك انتقال داد تا ما را به عبد المطّلب رسانْد.

ر. ك: ج ٨ ص ٣٥ (آفرينش).

١/ ٢ پدر

عبد مناف بن عبد المطّلب، مشهور به ابوطالب، يكى از ده فرزند عبدالمطّلب‌