دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٠٨ - (٨) احاديث ولايت

نمى‌گذارند كه پيامبر خدا، جريان سياسى پس از خود را پيش‌بينى نموده و زعامت سياسى پس از خود را نشان داده است.

جلوه ولايت در آيات قرآن‌

چنان كه اشاره كرديم، اين عنوان والا بر اساس روايات بسيار، در آيات الهى نيز براى على ٧ رقم خورده است. از جمله اين آيات، آيه: «إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ ءَامَنُواْ الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلَوةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَوةَ وَهُمْ رَ كِعُونَ؛[١] ولىّ شما، تنها خداست و پيامبر او و كسانى كه ايمان آورده‌اند و نماز مى‌خوانند و در حال ركوع، صدقه مى‌دهند» است كه هيچ ترديدى در شأن نزول و انطباق قطعى آن بر على ٧ نيست؛ چون او بود كه در ركوع نمازش، به مستمندى «انگشتر» داد.

بسيارى از مفسّران و محدّثان، اين واقعه را گزارش كرده و با صراحت، مصداق آن را على ٧ دانسته‌اند.[٢] گو اين كه برخى از مفسّران، چون تلألؤ حق را برنتابيدند، به توجيه‌ها و شبهه هاى شگفتى پناه جسته‌اند، تا مگر حق را وارونه سازند. از جمله گفته‌اند: واژه «كسانى» جمع است و نمى‌توان آن را بر على كه يك نفر است، انطباق داد. امّا آنان فراموش كرده‌اند كه در ادبيات عرب، اين گونه استعمال‌ها بسيار شايع است (كه براى تحليل، يا انگيزه‌هاى ديگر، واژه جمع را به جاى مفرد به كار مى‌برند). قرآن را بنگريد كه فرموده است:

«يَأَيُّهَا الَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تَتَّخِذُواْ عَدُوّى وَ عَدُوَّكُمْ أَوْلِيَآءَ تُلْقُونَ إِلَيْهِم بِالْمَوَدَّةِ وَ قَدْ كَفَرُواْ بِمَا جَآءَكُم مّنَ الْحَقّ يُخْرِجُونَ الرَّسُولَ وَ إِيَّاكُمْ أَن تُؤْمِنُواْ بِاللَّهِ رَبّكُمْ إِن كُنتُمْ خَرَجْتُمْ جِهَدًا فِى سَبِيلِى وَ ابْتِغَآءَ مَرْضَاتِى تُسِرُّونَ إِلَيْهِم بِالْمَوَدَّةِ وَ أَنَا أَعْلَمُ بِمَآ أَخْفَيْتُمْ وَ مَآ أَعْلَنتُمْ وَ مَن يَفْعَلْهُ

[١] مائده، آيه ٥٥.

[٢] ر. ك: ج ٢ ص ١١٩( ولايت على، ولايت خدا و پيامبر است).