دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٥٧ - فصل چهارم فرزندان

٥. مُحَسَّن‌[١] (كه مادر اينان، فاطمه ٣ دختر پيامبر خداست و محسَّن، آخرين فرزند ايشان بود كه در جريان هجوم غوغاييان به خانه وحى، سِقط و كشته شد)؛

٦. عبّاس؛

٧. عبد اللّه؛

٨. عثمان؛

٩. جعفر (كه مادر اينان، امّ البنين دختر حزام بود و همه آنها همراه امام حسين ٧ در كربلا به شهادت رسيدند)؛

١٠. محمّد بن حنفيّه (كه مادرش خوله دختر جعفر بن قيس بود)؛

١١. ابو بكر[٢] (كه مادرش ليلى بود كه احتمالًا همان دختر مسعود دارمى است. او همراه امام حسين ٧، در كربلا شهيد شد)؛

[١] اين نام در بيشتر منابع با تشديد سين آمده و ابن حجر در الإصابة( ج ٦ ص ١٩١ الرقم ٨٣٠٨)، تصريح كرده است كه:« المحسّن با تشديد سين مهمله است»؛ امّا در تهذيب الكمال و أنساب الأشراف و تاريخ الطبرى، بدون تشديد آمده است. گفتنى است، سين در حالت غير مشدّد، مكسور خوانده شده( به صورت: محسِن)؛ ولى در حالت مشدّد، به حركت آن تصريح نشده است كه با توجّه به كاربرد آن در قافيه اشعار كهن و نام‌هاى مشابه در فرهنگ اسلامى، مفتوح بودن آن، صحيح‌تر به نظر مى‌رسد.( م)

[٢] برخى منابع، نام او را« محمّد اصغر» گفته‌اند و يك مصدر،« عبد اللّه».