دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٥١ - ١/ ١ نسب
فصل يكم: ولادت
١/ ١ نَسَب
تبار مردمان، نشاندهنده چگونگى شخصيت، انديشه و فرهنگ آنان است. انسانهاى وارسته، نيكانديش و فرزانه، غالبا ريشه در خاندانهاى فرهيخته، ارجمند و تربيت يافته دارند، و بدكردارانِ زشتخو، از دامنهاى ناسالم برمىآيند و ريشه در تبارهاى بدسِگال دارند. پيامبران كه برترين چهرههاى تاريخاند و قلّههاى افراشته شرف و كرامت و ارجمندى مظهر فرزانگى و پرورش در خاندانهاى فرهيخته به شمار مىآيند، و چنيناند چهرههايى كه از آن خاندانها بر مىآيند و ريشه در خانههاى والاىِ رسولان دارند.
امير مؤمنان على ٧ نيز، چونان پيامبر خدا، ريشه در تبار پاك و دودمان ارجمند ابراهيم ٧ (قهرمان توحيد، دلداده وارسته خداوند، بنيانگذار آيين حج، و نمادِ يكتاپرستى و شرك ستيزى) دارد. بدين سان، سخن گفتن از نياى پيامبر خدا، سخن گفتن از نياى مولاست و بازگويى چگونگى تبار پيامبر خدا، وا گويى چگونگى تبار على ٧. پيامبر ٦، درباره نياكان خود فرمود: