[على‌] مولاى اوست. خدايا! هر كس او را دوست مى‌دارد، دوستش بدار و هر كس وى را دشمن مى‌دارد، دشمنش بدار. خدايا! با هر كس از مردم كه به او محبّت دارد، دوست باش و با هر كس كه وى را دشمن مى‌دارد، دشمن باش.

٢٧٢. تاريخ دمشق به نقل از عمرو ذو مرّ و سعيد بن وهب و زيد بن يثيع: شنيديم كه على ٧ در رُحْبه‌[١] مى‌گويد: «شما را به خدا سوگند مى‌دهم، هر كس كه شنيده پيامبر ٦ در روز غدير خم چه گفته است، برخيزد».

سيزده نفر برخاستند و گواهى دادند كه پيامبر خدا فرمود: «آيا من به مؤمنان از خود آنها سزاوارتر نيستم؟».

گفتند: چرا، اى پيامبر خدا!

پس دست على ٧ را گرفت و فرمود: «هر كس من مولاى اويم، اين، مولاى اوست. خدايا! هر كس او را دوست مى‌دارد، دوستش بدار و هر كس با وى دشمنى مى‌كند، با او دشمنى كن، و هر كس كه او را دوست مى‌دارد، دوستش بدار و نسبت به هر كس كه از او نفرت دارد، نفرت داشته باش. و هر كس او را يارى مى‌كند، يارى‌اش كن، و هر كس او را وا مى‌گذارد، وا بگذارش».

٢٧٣. پيامبر خدا ٦: خداوند، دشمن كسى است كه با على دشمنى ورزد.

٢٧٤. پيامبر خدا ٦: هر كس من مولاى او هستم، على مولاى اوست. خدايا! هر كس او را دوست مى‌دارد، دوستش بدار، و هر كس دشمنش مى‌دارد، او را دشمن بدار، و به هر كسْ او را كمك مى‌كند، كمك كن، و هر كس را كه يارى‌اش مى‌كند، يارى ده و هر كس را كه او را وا مى‌نهد، وا بنه، و دشمنش را وا گذار.

[خدايا!] تو خود براى او و فرزندانش باش، و به نيكى جانشين او در ميانشان شو، و در آنچه به آنان مى‌دهى بركت قرار ده، و آنان را با روح القدس تأييد (تقويت) فرما، و در زمين به هر سو رو كردند، حفظشان كن، و امامت را در ميان آنان قرار ده، و از هر كه اطاعتشان كرد، سپاس گزارى كن، و هر كس را كه نافرمانى‌شان كرد، هلاك گردان كه تو نزديك و اجابت كننده‌اى.

ر. ك: ج ٢، ص ٢١٧ (واقعه غدير).

[١] قريه‌اى در نزديكى قادسيه و به فاصله يك روز راه پياده از كوفه است. همچنين نام محله‌اى در كوفه است و به عرصه و فضاى ميان ستون خانه‌ها و يا مسجد نيز گفته مى‌شود و رحَبةُ خُنَيس، نام‌محلّه‌اى در كوفه است( معجم البلدان: ج ٣ ص ٣٣).