دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٤٥ - فصل هشتم تلاش سرنوشتساز در جنگ خيبر

٤. چون مسلمانان در گشودن دژهاى ياد شده ناكام ماندند و نزديك بود كه رعب بر جان‌هاى آنان چيره شود، پيامبر خدا، جمله شكوهمندِ «فردا پرچم را به دست مردى مى‌سپارم كه خدا و پيامبرش را دوست دارد و خدا و پيامبرش هم او را دوست دارند و حمله كننده‌اى پى در پى است، نه گريزنده» را درباره على ٧ فرمود و بدين سان، بر دل‌ها اميد پيروزى نشاند.

٥. امام ٧ درِ دژ «قَموص» را به تنهايى از جا كَند كه تكان دادنش تنها از عهده چهل مرد بر مى‌آمد.

١٩٧. پيامبر خدا ٦ در روز فتح خيبر: فردا پرچم را به دست مردى مى‌سپارم كه خدا و پيامبرش را دوست دارد و خدا و پيامبرش هم او را دوست دارند. پياپى حمله‌گر است و هيچ گاه گريزنده نيست. باز نمى‌گردد تا اين‌كه خداوند به دست او [قلعه را] فتح كند.

١٩٨. امام على ٧ در فتح خيبر: پيامبر خدا، ابو بكر را فرستاد و او مردم را حركت داد؛ امّا شكست خورد و به سوى پيامبر ٦ بازگشت. عمر را نيز فرستاد و او هم با افرادى در هم شكست و به سوى پيامبر ٦ باز آمد.

پس پيامبر خدا فرمود: «فردا پرچم را به دست مردى مى‌سپارم كه خدا و پيامبرش را دوست دارد و خدا و پيامبرش هم او را دوست دارند. خداوند برايش پيروزى مى‌آورَد و گريزنده نيست». پس به سراغ من فرستاد و مرا فرا خوانْد.