دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٨٥ - ٤/ ٤ عباس

اگر بيم كشته شدنِ او را آن دارى با آن كه از نسل تو و حمزه و جعفر است، ما اين بيم را نداريم، و اگر مى‌خواهى جنگ كردن را به او بياموزى، بياموز كه آن را به بسيارى آموخته‌اى.

و انصار گفتند: اى امير مؤمنان! اگر نبود آنچه خداى متعال براى حسن و حسين قرار داده، ما هيچ كس را در ميان عرب بر محمّد، مقدّم نمى‌كرديم.

على ٧ فرمود: «ستاره كجا و خورشيد و ماه كجا! البته او هم دست پُر آمد و نيكو امتحان داد و فضلش محفوظ است؛ ولى از برترى حسن و حسين ٨ بر او نمى‌كاهد و براى فضيلتِ يار شما [محمّد]، آنچه از نعمت خدا بدو رسيده، بس است».

گفتند: اى امير مؤمنان! به خدا سوگند، ما او را مانند حسن و حسين ٨ نمى‌دانيم و به خاطر او بر آن دو ستم نمى‌كنيم و در حقّ وى نيز به خاطر برترى آن دو بر او، ستم روا نمى‌داريم.

پس على ٧ فرمود: «پسر من كجا و پسران دختر پيامبر خدا كجا!».

٤/ ٤ عبّاس‌

عبّاس، جلوه عشق و ايثار، تبلور رادمردى، صفا و وقار، و تجسّم شجاعت، شهامت و كرامت است. او در ميان حماسه‌آفرينان كربلا و شهيدان تاريخ، از چنان جايگاه بلند و مكانت والايى برخوردار است كه به گفته سيّد الساجدين، زين العابدين ٧:

عبّاس، نزد خداى تبارك و تعالى منزلتى دارد كه همه شهدا در روز قيامت به خاطر آن، بر او رشك مى‌برند.

او از مادرى بزرگوار از قبيله بنى‌كلاب كه شجاع‌ترين، رزم‌آورترين و تيزتك‌ترين مردانِ روزگار را در خود داشت، به سال ٢٦ هجرى به دنيا آمد و در