دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥١٧ - (١١) احاديث علم

(١١) احاديث علم‌

چنان كه اشاره كرديم، پيامبر ٦ افزون بر زعامت سياسى، مرجعيّت فكرى امّت را نيز به عهده دارد. بديهى است كه امّت، در گذرگاه زندگانى، با ده‌ها گره فكرى، فردى و اجتماعى رو به رو مى‌شود. چه كسى بايد اين گره‌ها را بگشايد و ناپيداها را در برابر ديد جامعه بنهد؟ چه كسى بايد آيات الهى را تفسير كند و آموزه‌هاى دين را بدانان بنمايانَد؟ پيامبر خدا كه آيينش را جاودانه شمرده است، مرجعيّت فكرى و علمى فرداى امّت را در روزى كه خود در ميان امّت نيست، به چه كسى وا نهاده است؟

احاديث نبوى بسيارى كه در منابع كهن پراكنده‌اند و از جمله، حديث شكوهمند: «أنَا مَدينَةُ العِلمِ، وعَلِيٌّ بابُها؛ من شهر دانشم و على، دروازه آن»، نشانگر اين است كه پيامبر خدا، اين جايگاه بلند را براى على ٧ رقم زده است.

افزون بر اين‌كه على ٧ خود، جوشش شگفتى از درون براى دريافتن و فراگرفتن داشت، پيامبر ٦ نيز علاقه شگرفى به آكنده ساختن جان وى از حقايق ربّانى داشت. پيامبر ٦ با جمله: «أنَا مَدينَةُ العِلمِ وعَلِيٌّ بابُها؛ فَمَن أرادَ المَدينَةَ فَليَأتِ البابَ؛ من شهر دانشم و على، دروازه آن. پس، هر كس قصد ورود به شهر را دارد، از دروازه‌اش‌