دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٨٩ - ٤/ ٤ عباس

سفاهت‌آميز شمر، شكوهمند و استوار گفتند:

نفرين خدا بر تو و امان نامه‌ات! ... آيا به ما امان مى‌دهى در حالى كه پسر پيامبر خدا، امان ندارد؟!

عبّاس ٧، در كلام معصومان : به ايثار، تيزبينى، استوارى در ايمان، جهاد عظيم، امتحان نيكو و جايگاه رشك‌آور در قيامت، ستوده شده است.

قهرمان شكوهمند قيام كربلا و پشتيبان شكست ناپذير ابا عبد اللّه ٧، در هنگامه اوج تنهايى امام ٧ و در راه رساندن آب به كام‌هاى خشكيده و تشنه زنان و خردسالان، شهد شهادت نوشيد.

غم شهادت او جان امام حسين ٧ را بسى فسُرد، بدان‌گونه كه در كنار قامت خونينش از سرِ سوز، در سوگ آن عزيز از دست‌رفته فرمود:

«اكنون پشتم شكست و چاره‌ام ناچار شد».

١٠٤. امام زين العابدين ٧: خداوند، عبّاس را بيامرزد! بى‌ترديد، ايثار كرد و امتحان داد و جان خود را فداى برادرش كرد تا آن كه هر دو دستش قطع شد. پس خداوند، به جاى آن دو، دو بال برايش قرار داد كه با آن، همراه فرشتگان در بهشت پرواز مى‌كند، همان گونه كه براى جعفر بن ابى طالب قرار داد.

بى‌گمان، براى عبّاس، نزد خداى تبارك و تعالى، منزلتى است كه همه شهدا در روز قيامت به آن، رشك مى‌برند.

١٠٥. امام زين العابدين ٧ در ذكر شب عاشورا: چون شب شد، [حسين ٧‌] فرمود: «اين شب است كه بر شما پرده انداخته است. پس آن را مَركب خود سازيد و سپس هر يك از شما، دست يكى از خاندان مرا بگيرد و در اجتماعات و شهرهايتان پراكنده شويد تا خدا گشايشى دهد. اين جماعت، تنها به دنبال من هستند و اگر به‌