دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٩ - «دانشنامه امير المؤمنين» در يك نگاه

سرسخت‌ترين دشمن امام ٧ و سخنان او به هنگام شنيدن خبر شهادت ايشان، جريان تجهيز و تدفين امام ٧، اختفاى قبر امام ٧ و سرانجام اشاره‌اى به زيارت ايشان و بركات زيارت آن مرقد مطهّر و مضجع منوّر، از جمله محتواى اين بخش است.

بخش نهم: ديدگاه‌هايى درباره شخصيت امام على‌

انعكاس شخصيت على ٧ در بيان و بنان چهره‌هاى صاحب نام تاريخ (و حتّى مخالفان يا دشمنانش)، يكى از فصول برجسته شناخت ابعاد شخصيت امام ٧ است. اگر بگوييم كه حجم داورى‌ها، حقگزارى‌ها، بزرگدارى‌ها، شگفت‌زدگى‌ها، تحيّرها، سكوت‌ها، فريادها، خطابه‌ها، سروده‌ها و... درباره على ٧ با هيچ شخصيتى در تاريخ اسلامْ قابل سنجش نيست، سخنى به گزاف نگفته‌ايم.

در اين بخش، خواننده، شخصيت مولا را از منظر قرآن، پيامبر ٦، خودِ امام، زهراى اطهر ٣، اصحاب پيامبر ٦، اهل بيت :، همسران پيامبر ٦، شمارى از برجسته‌ترين چهره‌هاى علمى، فرهنگى و سياسى، شاعران، اديبان و سخنوران و حتى مخالفان و دشمنانش مى‌نگرد.

در اين بخش، خواننده مى‌نگرد كسانى كه از سرِ عشق و سوز درباره على ٧ سخن گفته‌اند، گاه تصريح كرده‌اند كه بازگويى مناقب و فضايل وى، در شمارش نيايد و صفحات آثار مكتوب، بركشيدن تمامت آنها را برنتابد. گفته‌اند كه سكوت، گوياترين سخن درباره مولاست. گفته‌اند كه على ٧ در ميان امّت، آگاه‌ترين و ژرف نگرترين كسان به كتاب اللّه است. على ٧، شجاع‌ترين، پاك‌ترين، مطيع‌ترين، مخلص‌ترين، دلداده‌ترين، نرم‌خوى‌ترين، سخنورترين، خستگى ناپذيرترين، شكست ناپذيرترين، نستوه‌ترين، آگاه‌ترين، حق‌مدارترين و ... بوده است. على ٧، «همه آنچه را كه نيكان روزگار دارند، به تنهايى داشت».