دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٥٢ - ٢ محتواى خطبه

نبرد با من است.

آيا مى‌توان گفت كه پيامبر ٦ اين همه تمهيد و تأكيد را معمول مى‌دارد تا بگويد: «على را دوست داشته باشيد»؟!

پيامبر ٦ مى‌داند كه كسانى اين حقيقت را برنخواهند تابيد و رويارويى خواهند كرد و كسانى نيز جبهه خواهند گرفت. اين همه تأكيد و تنبّه، براى همين است.

آن‌گاه پس از ابلاغ، به گونه‌اى ديگر تأكيد مى‌كند:

قيامت در پيش است و من به زودى خواهم رفت؛ امّا نگران پس از خودم كه چه خواهيد كرد. هان! بر كنار حوض در انتظارم كه چگونه بر من وارد خواهيد شد.

سلام خدا بر او كه در نهايت استوارى و كارآمدى و كارسازى، پيام الهى را بر مردمان خواند و حقّ «حق» را ادا كرد! سلام خدا بر او كه با غمى بر سينه برخاسته از آنچه مى‌دانست و با دغدغه‌اى از موضع‌ها و گفته‌ها و جريان‌سازى‌ها، پيام ولايتِ علوى را آورد و حرمت حق را پاس داشت! درود خدا بر او و بر كسانى كه راه او را پيمودند و جان خود را فداى او نمودند!

٣. تاج نهادن بر سر على در روز غدير

اين، پيامبر ٦ است كه عمامه‌اش را بر سر على ٧ مى‌نهد تا بر شكوه و جلال مراسم بيفزايد، كه حقيقتا نورى بر نور است.

پيامبر ٦ از بلنداى جايگاهى كه براى ابلاغ حق، سامان داده بودند، فرود مى‌آيد و سبُك‌بال از اين‌كه پيامِ حق را گزارده است، در حلقه مردمان قرار مى‌گيرد و مردمان، بر گرد او حلقه مى‌زنند.

بى‌گمان، آنچه بر دل‌ها مى‌گذرد، گونه‌گون است: چه شد؟ چه بود؟ على و جانشينى پيامبر خدا؟! كم نبودند كسانى كه آن همه تأكيد و تنبّه و تصريح پيامبر ٦‌