دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٣٠ - (١٣) حديث سفينه

پيامبر خدا به فتنه‌گرى‌ها، آتش‌افروزى‌ها و جريان‌سازى‌ها در آينه‌زمان مى‌نگرد و اين‌همه را به امواج خروشان و غول‌پيكر دريا، همانند مى‌سازد؛ امواجى كه هر كس‌در كام آنها قرار گيرد، غرق شود و هر آن‌كه‌در معرضش باشد، تباه گردد. چه بسا كسانى به پندارِ رهايى از اين امواج بلند، پناهگاهى پندارى جويند و بدان‌جا در آيند؛ امّا امواجْ فراز آيند و آنان را در كام خود، فرو برند.

پس امّت، بايد هشيار و بيدار باشد، كه تنها راه نجات، در آمدن به «سفينه» اهل بيت : است و چنگ زدن به آموزه‌هاى آنان.

و شگفتا از تحقّق‌آن امواج‌و به‌وجود آمدن پناهگاه‌هاى پندارى براى مردمان، پناهگاه‌هايى چون: عالم‌نماها، فرقه‌ها، جريان‌ها و ... تا مگر مردمان، بدان سوى‌ها روانه شوند و از در آمدن به كشتى نجات حقيقى، بازمانند.

در دلالت اين حديث بر وجوب اطاعت از اهل بيت : ترديدى نيست. مگر مى‌شود خردمندى، امواج خروشان را بنگرد و در رهايى‌جويى از آنها ترديد كند؛ امواجى كه در كام آنها افتادن، همان است و غرق شدن، همان!

ديگر آن كه پيامد قطعى اين روى آوردن به سفينه، هدايت يافتگى و رهايى از امواج تباهى‌آفرين است. ديگر آن كه اين سفينه، نجاتبخش است. پس اين عزيزان، معصوم‌اند و به دور از خطا و ....[١]

[١] براى اطّلاع كامل از متن و سند« حديث سفينه» و مباحثى كه پيرامون آن مطرح است، ر. ك: نفحات الأزهار، ج ٤ و نيز: اهل بيت در قرآن و حديث: بخش دوم/ فصل دوم: منزلت اهل بيت.