دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٠٩ - ١٢/ ٢ مأموريت پرداخت خسارتهاى بنى جذيمه

او را ديد، براى پيروزى‌اش تكبير گفت و دستش را گرفت و با او مدّت زيادى در خلوت به نجوا پرداخت.

١٢/ ٢ مأموريت پرداخت خسارت‌هاى بنى جذيمه‌

پيامبر خدا، پس از فتح مكّه، خالد بن وليد را با گروهى براى دعوت قبيله بنى جذيمة بن عامر، به سرزمين آنان گسيل داشت. وليد كه از آن قبيله، كينه‌اى ديرين به دل داشت، ستمكارانه، تنى چند از آنان را كُشت و در اين ماجرا، خسارت‌هايى به آنها وارد شد.

پيامبر خدا از اين جنايت ننگين، بيزارى جست و به على ٧ مأموريت داد تا به ميان آنان رفته، خسارت و خون‌بهاى افراد را به طور كامل بپردازد.

على ٧، اين مأموريت را در نهايت دقّت به انجام رساند و چون بازگشت، پيامبر خدا، كار على ٧ را بسى ستود و با جملاتى بلند و ارجمند، بر جايگاه والاى وى در هدايت امّت و راهنمايى مسلمانان در آينده، تأكيد كرد.

٢٤٢. امام باقر ٧: پيامبر خدا، چون مكّه را فتح كرد، خالد بن وليد را به همراه قبيله‌هايى از عرب، مانند سليم بن حصور و مدلج بن مرّه به قصد دعوت [به اسلام‌] (و نه براى جنگ) فرستاد.

آنان، درميان قبيله بنى جذيمة بن عامر بن عبد مناة بن كنانه قدم نهادند و چون آن قبيله، خالد را ديدند، سلاح برگرفتند؛ امّا خالد گفت: سلاح بگذاريد كه مردم [همراه من‌] مسلمان‌اند ....

چون آنان سلاح بر زمين گذاشتند، خالد فرمان داد تا آنان را در بند كشند و سپس به تيغ شمشير سپرد و شمارى از آنها را كُشت. همين كه اين خبر به پيامبر خدا رسيد، دستانش را به آسمان بلند كرد و فرمود: «خدايا! من از آنچه خالد بن وليد كرد، در پيشگاه تو بيزارى مى‌جويم».

سپس پيامبر خدا، على بن ابى طالب را رضوان خدا بر او باد، فرا خواند و گفت: «اى على! به سوى اين قوم، حركت كن و در كارشان بنگر و رسوم و كارهاى جاهليت را زير پا بِنه».