دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥١٢ - (١٠) احاديث عصمت

(١٠) احاديث عصمت‌

عصمت، به معناى «مصونيت از گناه، خطا، جهل و ناهنجارى‌هاى رفتارى»، از ويژگى‌هاى قطعى پيامبران الهى است و گويا هيچ فِرقه‌اى از فرقه‌هاى اسلامى، در معصوم بودن پيامبران، ترديدى روا نداشته است. به تصريح قرآن، پيامبران : معصوم‌اند. متكلّمان و عالمان مسلمان نيز بر اين حقيقت، معترف‌اند، مگر اين كه برخى در حدّ و حدود آن، سخن داشته باشند، وگرنه اصل موضوع، بى‌گمان، مورد اتّفاق است.

شيعه كه بر وجود «نص (متن صريح)» در پيشوايىِ پس از پيامبر خدا پاى مى‌فشارد و بر اساس متون استوار، اصل امامت را برپا مى‌دارد، طبق احاديث فراوان نبوى و دلايل عقلى متعدّد (كه در جاى خود تنقيح شده‌اند)، معتقد به ضرورت وجود ويژگى‌هاى پيامبر خدا، جز دريافت وحى، در امام و جانشين اوست.

عالمان و متكلّمان شيعه، در برابر فِرق ديگر اسلامى، بر اين اصل، تأكيد ورزيده و در برابر آن دسته از جريان‌هاى موجود در حوزه فرهنگ اسلامى كه چنين جايگاهى را براى جانشين پيامبر ٦، منصوص (تصريح شده توسّط پيامبر خدا) ندانسته‌اند، معتقد به لزوم آن شده‌اند.