دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥١٤ - (١٠) احاديث عصمت

من، با كسى كه با شما مى‌جنگد، در جنگم و با كسى كه با شما صلح مى‌كند، در صلحم.

جز مطرح كردن زعامت و پيشوايى آينده و تأكيد ورزيدن بر آن نيست.

گويا پيامبر ٦ با تفسيرى روشن و آگاهى‌آفرين از آيه: «وَ ما جَعَلْنَا الرُّؤْيَا الَّتِي أَرَيْناكَ إِلَّا فِتْنَةً لِلنَّاسِ وَ الشَّجَرَةَ الْمَلْعُونَةَ فِي الْقُرْآنِ؛[١] و رؤيايى راى كه به تو نمايانديم و درخت نفرين‌شده در قرآن را، جز براى آزمون مردم، قرار نداديم»، خانواده‌اى را معرّفى كرده است كه بر جامعه اسلامى، چنگ خواهد انداخت و ستم و ستمگرى را روا خواهد داشت و گويا با تشبيه آنان به بوزينه، به هويّت ميمون‌وار آنان، تصريح نموده و جامعه را از اين‌كه روزگارى، دين و آرمان والاى الهى را به آنان بسپرند، بر حذر داشته است.[٢]

از سوى ديگر نيز با مطرح كردن «اهل بيت» به عنوان انسان‌هاى پاك، منزّه و پيراسته‌جان، پيشوايان و رهبران استوار، ارجمند و آگاه، راه آينده را مشخّص كرده است.[٣]

آيه تطهير، در بيان نمودن مناقب و فضايل «آل اللّه» و نشان دادن جايگاه والاى‌

[١] اسراء، آيه ٦٠.

[٢] ر. ك: تفسير آيه و هشدار پيامبر خدا در: شرح نهج البلاغة: ج ٩ ص ٢١٨. ابن ابى الحديد، اين مطلب را به نقل از مفسّران آورده است و به نقل از عمر(: ج ١٥ ص ١٧٥) كه در اين نقل آمده است: هيچ كس ترديدى ندارد كه خداوند از« شجره ملعونه( درخت نفرين شده)»، بنى اميّه را مراد كرده است. نيز، ر. ك: تاريخ الطبرى: ج ١٠ ص ٥٨، كتاب النزاع و التخاصم: ص ٧٩، الجامع لأحكام القرآن: ج ١٠ ص ٢٨٦، فتح القدير: ج ٣ ص ٢٣٩، الدر المنثور: ج ٤ ص ١٩١، نورالثقلين: ج ٣ ص ١٧٩.

[٣] ر. ك: معالم الفتن( نظرات فى حركة الإسلام و تاريخ المسلمين)، سعيد ايّوب: ج ١ ص ١٢١٤٣. سعيد ايّوب با هوشمندى ستايش‌انگيزى اين دو آيه را در بستر تاريخى آنها، هشدارى دانسته است بر آينده امّت اسلامى و راهنمايى امّت براى اين‌كه پليدان را از پاكان بازشناسند و در وا سپردن نظام جامعه به كسان، احتياط را از دست نهِلَنْد تا فرجامى ناهنجار نداشته باشند؛ امّا ....