دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٥٤ - گزارش و سنجش

گزارش و سنجش‌

ما بارها به هنگام گزارش متون‌حديثى مرتبط با فضايل علوى آورده‌ايم كه فضيلت ستيزى و تلاش براى زدودن فضايل على ٧ از صفحه تاريخ و صفحه ذهن انسان‌ها، به انگيزه‌هاى مختلف و علل گوناگون، جريان هميشگى حق‌ستيزان بوده است.

از جمله كسانى كه اين نغمه ناموزون را درباره آن همه فضيلت هاى سترگْ سر داده و كوشيده است تا «فضيلت بودن» خوابيدن مولا بر بستر پيامبر خدا را انكار كند و از پرتو خيره كننده آن به پندار باطل خود بكاهد، عمرو بن بحر جاحظ (م ٢٥٥ ق) است. او در نگاشته خُرد خود، العثمانية، نوشته است:

اين كار او، طاعتِ بزرگى نيست؛ چون نقل كرده‌اند كه پيامبر ٦ به على فرمود: «بخواب كه گزندى به تو نمى‌رسد».[١]

ابن تيميه نيز كه در تلاش براى كم سو ساختن فضايل على ٧ و اهل بيت :، از هيچ كوششى دريغ نمى‌ورزد، بر اين افزوده است كه:

على از طريق ديگرى نيز مى‌دانست كه كشته نمى‌شود؛ زيرا پيامبر ٦ به وى گفته بود كه فردا در جايگاه معيّنى اعلام كند هر كس نزد محمّد امانتى دارد،

[١] شرح نهج البلاغة: ج ١٣ ص ٢٦٢.