دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٧٧ - ٤/ ١ جنگ بدر

با اين كه جوانم، كاملم‌

همچون جنّيان، شب نمى‌خوابم.

مادرم مرا براى چنين روزى بزاد

كارزار، هر چند سخت، رسوايم نمى‌كند.

١٥٠. المناقب، ابن شهر آشوب درباره على ٧: كافران، على ٧ را «مرگ سرخ» مى‌ناميدند. اين نام را در جنگ بدر به او دادند، به دليل بزرگى ضربه‌ها و جراحاتى كه بر آنان وارد ساخت.

١٥١. تفسير القمّى: كشتگان بدر، هفتاد نفر بودند و اسيران نيز هفتاد نفر. از كشتگان، ٢٧ نفر را اميرمؤمنان كشت و كسى را به اسارت نگرفت.

١٥٢. الإرشاد: راويان شيعه و سنّى، هر دو، نام‌هاى مشركانى را كه امير مؤمنان در بدر كُشت، ثبت كرده‌اند و نقل هر دو گروه با هم موافق و همخوان است و از جمله آنها كه نام برده‌اند، اينان‌اند:

وليد بن عتبه چنان كه پيش‌تر گفتيم، شجاع و پُردل و گستاخ و بى‌شرم بود و مردان از او مى‌ترسيدند؛

و عاص بن سعيد كه وحشتناك و بزرگ بود و قهرمانان از او وحشت داشتند و او همان كسى است كه عمر از مقابلش گريخت...؛

و طُعيمة بن عَدى، پسر نوفل كه از سرانِ گمراهان بود؛