دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٤ - «دانشنامه امير المؤمنين» در يك نگاه

اين فصول، گزارش نمونه‌هايى است از قدرت معنوى، ولايت تكوينى، جلوه‌هاى خليفة اللهى آن امامِ انسان‌ها و جلوه والاى قدرت و عظمت الهى؛ نمونه‌هايى مانند: اجابت دعوات، سخن گفتن از ناپيداها و ناديده‌ها (اخبار مَغيبات)، كرامت‌ها (همچون «ردّ الشمس» كه منقبتى است منحصر به فرد و فضيلتى تحيّر آفرين و شگفتى‌آور) و....

اين بخش، ابعاد معنوى امام ٧ را در تعامل با گستره هستى، و جايگاه والاى او را در اوج عروج، و مكانت عظيم اين بنده خداگونه را بر گستره زمين و در نقش خليفة اللهى نشان مى‌دهد.

بخش چهاردهم: مهرورزى به امام على‌

زيبايى، محبوب انسان است و انسان، دوستدار زيبايى. هيچ انسانى از زيبايى‌ها، والايى‌ها و گران‌قدرى‌ها روى بر نمى‌گردانَد و از عشق ورزى به ارجمندى‌ها و دلربايى‌ها تن نمى‌زند. على ٧، سرچشمه همه زيبايى‌ها، كمال‌ها، ارزش‌ها، والايى‌ها وارجمندى‌هاست. مگر مى‌شود كسى اين‌همه را بفهمد و بدو عشق نورزد؟ مگر مى‌شود ديده‌اى گشوده داشت و آفتاب را نديد؟ بگذريم از معدود كسانى كه تيره‌جانى و سيه‌دلى، چشمانشان را از ديدن زيبايى‌ها و جلوه‌هاى زيبايى باز داشته است. انسان اگر انسان بماند، زيباجوى است و زيبا خواه.

على ٧، محبوب‌ترين آفريده است نزد خداوندِ زيبايى‌آفرين و عظمت‌بخش، و نيز در نزد فرشتگان و پيامبر خدا، و اين‌همه، مگر جز به لحاظ جوهره ذات و مكانت عظيم آن انسان ملكوتى است، كه فرشتگان نيز با مهر ورزيدن به او، در بارگاه خداوند، تقرّب مى‌جويند؟ «محبّت على»، در فرهنگ دينى ما، موضوعى عظيم و تأمّل برانگيز است. اين بخش، متون مربوط به اين حقيقت را گزارش كرده است. متون گزارش شده در اين بخش، نشان مى‌دهد كه دوست داشتن على ٧،