دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٣ - «دانشنامه امير المؤمنين» در يك نگاه

بخش دوازدهم: داورى‌هاى امام على‌

داورى، دشوار است و داورىِ درست و استوار و حق‌مدار، بسى دشوارتر. داورى از يك‌سو دانشى استوار مى‌خواهد و از سوى ديگر، روحى بزرگ و شخصيتى استوار گام، كه در مقابل تهديدها نهراسد و در برابر تطميع‌ها نلرزد و وابستگى، او را از حق‌مدارى باز ندارد و ....

داورى‌هاى اميرمؤمنان ٧، از فصول برجسته زندگانى او و از جمله افتخارهاى والاىِ زندگانى سياسى وى، و از شگفتى‌هاى تاريخ داورى است.

در اين بخش، در چهار فصل، ابعاد داورى‌هاى امام ٧ نشان داده شده است.

در فصل اوّل، از جايگاه داورى مولا سخن رفته است و از اين كه به اقتضاى صريح كلام پيامبر خدا، «اقضى الامّة (بهترين قاضى امّت)» بوده است. نمونه‌هايى از داورى‌هاى آن بزرگوار در زمان پيامبر خدا، و روزگار خلافتش گزارش شده، كه همه و همه، نشان دهنده گستره دانش، صلابت رفتار، استوارى موضع و حق‌مدارى آن پاسدار حقّ و حقيقت است در زندگى.

بخش سيزدهم: كرامت‌هاى امام على‌

انسان، خليفه الهى در زمين است. ابعاد معنوى انسان، والاترين نماد شخصيت اوست. انسان اگر در اين بُعد پيش رود و خود را در سلوك معنوى به خداوند نزديك گرداند، آنچه از او سر خواهد زد، شگفت‌آور خواهد بود و در زندگى و تعامل با هستى، «جلوه» قدرت الهى خواهد بود. على ٧، به تعبير پيامبر ٦ كه آشناترين فرد نسبت به اوست، و على، تربيت شده وى است «مَمسوسٌ فى ذات اللّه (ذوب شده در ذات الهى)» است. پس بايد زندگى‌اش روشن‌ترين جلوه اين خليفة اللهى باشد، و هست.