دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٧ - «دانشنامه امير المؤمنين» در يك نگاه

انسانى با چنين ويژگى، از تظاهر به اسلام، سودى نخواهد برد ودر قيامت، كور محشور مى‌شود وسرنوشتى جز آتش دوزخ نخواهد داشت. اين بخش، متون روايى و تاريخى بسيارى در اختيار خواننده مى‌نهد و افزون بر اين، شمارى از سرسخت‌ترين مخالفان و دشمنان مولا و جمعى از منحرفان از ايشان و نيز قبايلى را كه بدو كين مى‌ورزيدند، شناسانده است كه: «تُعرَفُ الأشياءُ بأضدادِها».

اكنون نام على ٧، پس از نام پيامبر خاتم، بلند آوازه‌ترين نام در تاريخ است و آموزه‌هايش چونان مشعلى فروزان بر معبر تاريخ. در اين بخش، از تلاش‌هاى شگفت كسان بسيارى از آتشْ نهادانِ سيه‌دل كه در خاموش كردن اين مشعل پرفروغ بسى كوشيدند، ياد شده است، تا دانسته شود كه آنچه براى خدا و از آنِ خدا و در راه اوست، زوال‌ناپذير است و چراغ ايزدى، خاموشى نمى‌پذيرد:

«يُرِيدُونَ لِيُطْفِؤُا نُورَ اللَّهِ بِأَفْواهِهِمْ وَ اللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْكافِرُونَ.[١]

مى‌خواهند نور خدا راى با دهان‌هاى خويش خاموش سازند، در حالى كه خداوند، تمام كننده نور خويش است، هر چند كافران راى خوش نيايد».

بخش شانزدهم: ياران و كارگزاران امام على‌

با اين بخش، كتاب، پايان مى‌پذيرد. اكنون خواننده پس از مطالعه پانزده بخش از كتاب و دستيابى به آگاهى‌هاى گسترده در ابعاد مختلف حيات سرشار از آموزه‌هاى بيدارى آفرين و انسان ساز و روشنى بخش على ٧، در اين بخش با شرح حال و چگونگى شخصيتِ شمارى از اصحاب و كارگزاران اميرمؤمنان، به اجمالْ آشنا

[١] صف، آيه ٨.