منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٤٠٨

است.

سومين فردى كه اين نظريه از او نقل شده است، عروة بن الزبير است.

شكى نيست كه عروه فرزند زبير، مانند برادرش عبد اللّه بن زبير، از دشمنان خاندان على (عليه السلام) بود.

مسعودى مى نويسد: حماد بن سلمه نقل مى كند كه عروة بن زبير، كار برادر خود «عبد اللّه» را كه براى سوزاندن بنى هاشم در «شعب» هيزم جمع كرد، توجيه مى نمود و مى گفت هدف ارعاب بود نه سوزاندن تا از اين طريق اطاعت او را بپذيرند، همچنان كه در سقيفه اين كار براى ارعاب بنى هاشم انجام گرفت.

ابن ابى الحديد مى نويسد: اسكافى گفته است كه زهرى از عروه نقل كرده كه عايشه به او گفته است : روزى در حضور پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) بودم، ناگهان عباس وعلى وارد شدند پيامبر گفت: عايشه! اين دو نفر بر غير طريقه من مى ميرند!

معمر مى گويد نزد زهرى دو حديث از عروه در باره على بود از او پرسيدم، گفت: وى درباره بنى هاشم متهم است!

اخبار و رواياتى درباره عروه به حد تواتر رسيده كه: هر موقع نام على در مجلس او به ميان مى آمد لرزه اورا مى گرفت و او را سبّ مى كرد و دست هاى خود را به هم مى زد.[١]

اينها راويان نزول آيه درباره همسران پيامبر هستند و آن شخصيت هاى عظيمى كه در آغاز بحث معرفى كرديم، راويان نزول آيه درباره على و فرزندان او مى باشند كدام يك از دو گروه شايسته پيروى است؟