گواه اين مطلب جمله (وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً) كه به عنوان تأكيد جمله قبل (لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ) وارد شده و همين جمله در قرآن در مورد پاكى از گناه و پيراستگى از خلاف به كار رفته است مانند:

(إِنَّ اللّهَ اصْطَفيكِ وَطَهَّرَكِ وَاصْطَفيكِ عَلى نِساءِ الْعالَمينَ).[١]

«خدا تو را (اى مريم!) برگزيد و پاكيزه گردانيد و نسبت به زنان ديگر برترى بخشيده است».

اين تطهير جز پاكى از پليدى هاى روحى و قذارت هاى معنوى كه ملازم با عصمت است چيز ديگرى نيست.

البته«تطهير» داراى مراتب و درجاتى است و همه مراتب آن ملازم با عصمت نيست، چنان كه قرآن مجيد درباره مسجد قبا و نمازگزاران در آن مسجد مى فرمايد:

(...فيهِ رِجالٌ يُحِبُّونَ أَنْ يَتَطَهَّرُوا وَ اللّهُ يُحِبُّ الْمُطَّهِّرينَ).[٢]

«در آنجا شخصيتهايى است كه مى خواهند پاكيزه گردند خداوند نيز افراد پاكيزه را دوست دارد».

ولى از آنجا كه در آيه، پليدى به صورت مطلق و همراه با (الف و لام) جنس، (الرجس) وارد شده و به حكم مضمون (ليذهب) طبيعت (الرجس) از آنان نفى شده و آنگاه با جمله (ليطهّركم تطهيراً) مورد تأكيد قرار گرفته است، قطعاً مقصود، نفى همه نوع پليدى خواهد بود و يك چنين

[١] آل عمران/٤٢.
[٢] توبه/١٠٨.