مى كنيد كه سراپا طهارت و تقوا و عصمت و مصون از گناه مى باشند و شايسته چنين همجوارى اين است كه در درجه عالى از طهارت و تقوا باشيد و انتساب شما به اين جمعيت، مسئوليت آفرين و وظيفه ساز است و به حقّ، شماها در حدّ تعبير خدا (لَسْتُنَّ كَأَحَد مِنَ النِّساءِ) از زنان معمولى و عادى نيستيد; زيرا همسر پيامبر ومنتسب به خانواده معصوم وپاك مى باشيد.

با توجه به اين بيان: طرح عصمت اهل بيت در اثناى آيات مربوط به همسران پيامبر كاملاً بليغانه خواهد بود.

گواه دوم بر استقلال

اين آيه به هيچ نحو نمى تواند مربوط به همسران پيامبر باشد; زيرا آيات مربوط به آنان در مقام تهديد آنان است در حالى كه لسان آيه تطهير، لسان تعريف وستايش است و ارجاع اين دو لسان به يك موضوع كاملاً بى ذوقى است، در اين صورت بسيار مستحسن و زيبا خواهد بود كه بگوييم اين آيه به صورت مستقل نازل گرديده و روى جهتى در ميان آيات مربوط قرار گرفته است.

گواه سوم بر استقلال نزول آيه

گواه سوم بر استقلال آيه اين است كه اگر آيه تطهير را از ذيل آيه سى وسوم برداريد، انسجام آن با آيه بعدى كاملاً محفوظ مى باشد و كوچك ترين آسيبى به مضمون و مفاد دو آيه وارد نمى شود.

در آيه سى و سوم چنين مى فرمايد:

(وَقَرْنَ فى بُيُوتِكُنَّ وَلا تَبَرُّجْنَ تَبَرُّجَ الْجاهِلِيَّةِ الأُولى وَأَقِمْنَ