١٠.«مصاحب ماهى(يونس) آنگاه كه خشمگين رفت وگمان كرد كه بر او تنگ نخواهيم گرفت، سپس در تاريكى ها ندا داد كه جز تو، خدايى نيست تو منزهى! من از ظالمان بودم!».

١١. «نداى او را پاسخ داديم و او را از اندوه نجات داديم اين گونه مؤمنان را (از غم) نجات مى دهيم».

١٢. «يونس از رسولان بود، آنگاه كه به سوى كشتى پر از سرنشين فرار كرد، با آنها قرعه زد، (قرعه به نام او اصابت كرد) ومغلوب گرديد، او را ماهى بزرگى بلعيد، در حالى كه مستحق سرزنش بود، اگر او (در شكم ماهى) خدا را تسبيح نمى گفت، در شكم او تا روز رستاخيز درنگ مى كرد،( او را نجات داديم) و به سرزمين خالى از گياهى افكنديم، در حالى كه بيمار بود، براى او بوته كدويى رويانيديم و او را به سوى صد هزار نفر و بلكه بيشتر اعزام كرديم، آنها ايمان آوردند، و ما هم از زندگى بهره مندشان ساختيم».

١٣.«آنگاه كه به سوى كشتىِ پُر جمعيّتى فرار كرد».

١٤.«آن كس كه زندگى بر او تنگ باشد از آنچه كه خدا داده(در حد امكان) انفاق كند» .

١٥.«بر تقدير پروردگارت صابر باش! و بسان يونس مباش، آنگاه كه خدا را ندا كرد در حالى كه سخت غمگين بود، اگر رحمتى از خداوند او را درك نكرده بود، به بيابان پرت مى شد در حالى كه سرزنش شده بود خدا او را برگزيد و از صالحانش قرار داد».

١٦.«بر حكم و فرمان خدا صابر و بردبار باش و بسان مصاحب ماهى مباش، آنگاه كه ما را خواند در حالى كه از خشم گلوگير بود».