«آن زن قصد او را كرد و او نيز ـ اگر برهان پروردگار خود را نمى ديد ـ قصد وى مى نمود ـ چنين كرديم تا بدى و زشتى را از او دور سازيم، او از بندگان «مُخْلَص» ما است».

(وَاسْتَبَقَا الْبابَ وَقَدَّتْ قَميصَهُ مِنْ دُبُروَأَلْفَيا سَيِّدَها لَدَى الْبابِ قالَتْ ما جَزاءُ مَنْ أَرادَبِأَهْلِكَ سُوءً إِلاّ أَنْ يُسْجَنَ أَوْ عَذابٌ أَلِيمٌ).[٢]

«هر دو به سوى در شتافتند و همسر عزيز پيراهن يوسف را از پشت پاره كرد، در اين هنگام هر دو آقاى زن را بر در منزل يافتند، آن زن گفت: كيفر كسى كه نسبت به اهل تو سوء قصد كند جز زندان يا عذاب دردناك چه خواهد بود؟!».

در آيه نخست كه دستاويز مخالفان عصمت است بايد به نكته اى توجه كرد و آن اينكه:

لفظ «لولا» (كه در زبان عرب آن را «لَوْلا»ى امتناعيه مى نامند)، احتياج به جواب دارد و اين لفظ در زبان عربى جانشين واژه «اگر نبود» در زبان فارسى است مثلاً مى گويند : «اگر فلانى نبود من غرق مى شدم». جمله من غرق مى شدم «پاسخ عبارت اگر نبود» است و بدون جواب، جمله تمام نمى شود شاعرى مى گويد:

گر نبودى عزم جوزا خدمتش *** كس نديدى برميان او كمر[٣]

در اين شعر: جمله«كس نديدى» جواب «گر نبودى » است.

[١] يوسف/٢٤.
[٢] يوسف/٢٥.
[٣] اين شعر فارسى، به زبان عربى، به صورت شعر نيز ترجمه شده است آنجا كه مى گويد:
لو لم تكن نية الجوزاء خدمته *** لما رأيت عليها عقد منتطق