منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٠٨

ب. نحوه گرفتارى «ايوب» كه اين الفاظ اجمالاً از آن حاكى است چگونه بوده است؟

ج. دخالت شيطان در اين مورد كه جمله دوم از آن حاكى است چگونه مى تواند باشد؟

الف. معانى لغوى كلمات سه گانه

قرآن در سوره هاى ياد شده خصوصاً در سوره «ص» سرگذشت وگرفتارى اورا مطرح مى كند و مى گويد:

(وَأَيُّوبَ إِذْ نادى رَبَّهُ أَنّى مَسَّنِىَ الضُّرُّ وَأَنْتَ أَرْحَمُ الرّاحِمينَ) .[١]

«به ياد آور ايوب را آنگاه كه خداى خود را خواند و گفت: خدايا! وضعِ ناگوار، وگرفتارى سختى به من رو آورده و تو ارحم الراحمين هستى».

(فَاسْتَجَبْنا لَهُ فَكَشَفْنا ما بِهِ مِنْ ضُرّ وَآتَيْناهُ أَهْلَهُ وَمِثْلَهُمْ مَعَهُمْ رَحْمَةً مِنْ عِنْدِنا وَذِكْرى لِلْعابِدينَ) .[٢]

« نداى او را پاسخ گفتيم، وضع ناگوار وگرفتارى اورا برطرف كرديم و خانواده او را به او بازگردانديم و همانند آن را نيز به او داديم( واين به خاطر) رحمتى بود از ما به ايوب، و مايه تذكر است براى افرادعبادت كننده».

همين مضمون در سوره «ص» به گونه اى ديگر وارد شده است، آنجا كه مى فرمايد:

(وَاذْكُرْ عَبْدَنا أَيُّوبَ إِذْ نادى رَبَّهُ أَنِّى مَسَّنِىَ الشَّيْطانُ بِنُصْب وَعَذاب) .[٣]