در اين جا در ميان دانشمندان دو نظريه كاملاً متضاد وجود دارد، يكى در امام عصمت و پيراستگى از گناه را شرط اساسى مى داند، در حالى كه ديگرى در آن پس از اسلام، جز كاردانى و كارايى، چيزى را شرط نمى داند.

ريشه هاى اختلاف در عصمت امام

اين دو نظريه متضاد در مسأله «عصمت امام» از دو بينش متضاد درباره امام واختلاف در تحليل مفهوم «امامت» سرچشمه مى گيرد و اينكه معناى «خلافت پيامبر» چيست؟ وآيا جانشينى پيامبر مانند نبوّت يك مقام الهى است با اين تفاوت كه امام طرف وحى و پايه گذار شريعت نيست، يا يك منصب عرفى است بسان «وزارت» كه از جانب مردم و يا مقام ديگر به او داده مى شود؟