منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٦٣
به او بازگشت».
٣.«ما شما را، به وسيله ترس و گرسنگى و نقصان دارايى ونفوس و ميوه ها مى آزماييم، به افراد با استقامت بشارت بده».
٤.«پيامبران را برانگيخت در حالى كه نويد و بيم مى دهند» .
٥.«به اوحكومت وحكمت عطا كرد و از آنچه كه مى خواست به او آموخت».
٦.« خداوند طالوت را براى زمامدارى شما برانگيخته است، بنى اسرائيل گفتند: چگونه مى تواند حاكم ما باشد؟ ما از او شايسته تريم و او ثروت زيادى ندارد. پيامبر گفت: خدا او را بر شما برگزيده و به او علم و قدرت جسمى بيشترى بخشيده است; خدا ملكش را به هر كسى كه بخواهد مى بخشد و احسان خدا گسترده، (و از لياقت افراد) آگاه است».
٧.« من تو را امام و پيشواى مردم قرار دادم!».
٨. «به عهد من وفا كنيد، تا من نيز به عهد شما وفا كنم».
٩.«به ابراهيم و اسماعيل سفارش كرديم كه خانه مرا براى طواف كنندگان پاكيزه گردانند».
١٠.«ابراهيم نه يهودى ونه نصرانى بود (واو بالاتر از آن بود كه جزو يكى از اين دو گروه باشد) او يك فرد «حنيف» (پيراسته از هر نوع انحراف از جاده توحيد) و مسلمان بود، و مشرك نبود».
١١.«شايسته ترين مردم از امم گذشته به ابراهيم كسانى هستند كه از او پيروى كرده اند و (از اين امت) پيامبر و افراد با ايمان است و خداوند سرپرست مؤمنان مى باشد».
١٢.«بگو خدا و رسول او را اطاعت نماييد».
١٣.«براى هر فرد مستطيع است زيارت بيت خدا».
١٤.«اى اهل ايمان! از خدا و پيامبر و صاحبان فرمانِ از شما اطاعت