شكوفايى كمالات در طول آن، يكى از زمينه سازهاى افاضه امامت بر چنين افراد لايق و شايسته است; ولى هرگز نمى توان گفت: آزمون هاى پيشين، زمينه ساز منحصر به افاضه «امامت» مى باشد، در اين مورد ممكن است عوامل ديگرى مجوز افاضه بوده و «جايگزين » آزمون «ابراهيمى» گردد.

ما در بحث «آيا عصمت موهوبى افتخار است يا نه؟» درباره عوامل زمينه ساز افاضه عصمت به گونه اى بحث كرده ايم، ديگر نيازى به تكرار نيست. ولى به گونه ديگر به زمينه هاى مناسب براى افاضه هر نوع كمال اعم از «عصمت» و «يا امامت» و «اعجاز» و «كرامت» اشاره مى نماييم.

١. وراثت

در علم زيست شناسى به ثبوت رسيده كه استعداد و آمادگى روحى براى كسب فضايل و كمالات انسانى و حتى پاره اى از خود صفات و كمالات از راه وراثت از نسلى به نسل ديگر منتقل مى شود، خاندان هايى كه پيامبران در آن متولد مى شدند، عموماً خاندان هاى پاك و اصيلى بودند كه با گذشت زمان كمالات و فضايل روحى برجسته اى در آنها متراكم شده، و نسل به نسل در اين خاندان ها جريان داشته است، تاريخ در موارد زيادى اين واقعيت اساسى را نشان مى دهد، مثلاً درمورد خاندان پيامبر اسلام تاريخ نشان مى دهد كه آن حضرت در اصيل ترين خاندان هاى عرب (قريش) و در ميان قريش هم از شريف ترين آنها يعنى «بنى هاشم» متولد شد، اين خاندان به راستى و درستى، شجاعت، مهمان نوازى، غيرتمندى و دادخواهى و پاكى و امانت معروف بودند و به همين جهت در ميان قبايل مختلف عربى، از احترام مخصوصى برخوردار بودند. پدران پيامبر اسلام تا آنجا كه تاريخ اسم آنها را ضبط نموده عموماً افرادى برجسته و شريف و با ايمان بودند.

بنابر اين، مسأله «وراثت» استعداد خاصى را در پيامبران براى دريافت