اين تنها موردى نيست كه ولىّ الهى از حادثه اى خبر داده كه انجام نگرفته است; بلكه موارد ديگرى (هر چند بسيار كم) نيز وجود دارد كه با سرگذشت يونس مشابه است، يعنى در عين عدم وقوع، قراين و شواهدى در متن حادثه گواهى داده كه ولىّ الهى راستگو بوده و اگر گزارش تحقق نپذيرفته است، به خاطر عللى بوده، كه شرايط تحقق را به هم زده است.[٢]

٣. دستاويزهاى مخالفان

دو سؤال پيش مربوط به آيه اى از سوره يونس بود كه با تفسير آن، علّت پذيرش توبه قوم يونس; و عدم تكذيب حضرتش، روشن گشت. ولى دستاويزهاى مخالفان در آياتى از سوره «انبياء» است كه قبلاً به نقل و ترجمه آنها پرداختيم و براى خلع سلاح مخالف لازم است به توضيح نقاط زير بپردازيم:

الف. مقصود از (مُغاضِباً) چيست؟ او بر چه كسى خشم كرد؟

ب. مقصود از (فَظَنَّ أَنْ لَنْ نَقْدِرَ علَيْهِ) چيست؟

ج. چگونه مى گويد:(إِنِّى كُنْتُ مِنَ الظّالِمينَ)؟

آيا اين سه تعبيربا مقام عصمت يونس سازگار است؟

اينك پاسخ هر سه پرسش:

الف. مقصود از (مُغاضِباً) همان خشم او بر قوم خود بود; زيرا انسانى

[١] مشروح اين بحث را در كتاب «البدا فى الكتاب والسنة» مطالعه فرماييد.
[٢] مدرك سابق.