منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٣٧٢

احكام پيرامون آن، مى فرمايد:

(يُريدُ اللّهُ لِيُبَيِّنَ لَكُمْ...) .

«خداوند مى خواهد احكام خود را بيان كند».

و در مورد ديگرى مى فرمايد:

(وَاللّهُ يُريدُ أَنْ يَتُوبَ عَلَيْكُمْ) .

«خداوند مى خواهد با رحمت به سوى شما باز گردد».

( يُريدُ اللّهُ أَنْ يُخَفِّفَ عَنْكُمْ).[١]

«خداوند مى خواهد بار شما را سبك كند».

چنان كه درباره گروهى از متخلفان از جهاد، كه در مدينه ماندند و در ركاب پيامبر شركت نجستند، مى فرمايد:

(...يُريدُونَ أَنْ يُبَدِّلُوا كَلامَ اللّهِ ...).[٢]

«مى خواهند سخن خدا را دگرگون كنند».

آيا به ذهن يك عرب زبان و يا عربى دانى اشكال ياد شده خطور مى كند، ويا همگان آنها را بر فعليّت و تحقق اراده حمل مى نمايند و مى گويند، كه فعل مضارع در اين موارد به معناى «حال» است نه استقبال.

گذشته از اين، اگر مقصود بيان امكان اراده باشد، در اين صورت آيه مدح و ستايش در حق اهل بيت نخواهد بود; زيرا چنين امكانى درباره همه وجود دارد.