منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٣٧٨

خلاصه: فرزندان انسان«اهل بيت» مرد به شمار مى روند. سخن درباره همسران است و از نظر لغت و قرآن نيز اين لفظ آنها را در بر مى گيرد به گواه اين آيات:

(...إِنّا مُنَجُّوكَ وَأَهْلَكَ إِلاَّ امْرَأَتَكَ كانَتْ مِنَ الْغابِرينَ) .[١]

«ما تو وكليه اهل خانه تو را نجات خواهيم داد، جز همسرت كه از هلاك شوندگان است».

استثناء (اِمْرَأَتَكَ) از لفظ (أَهْلَكَ) نشانه روشنى بر شمول آن بر همسر است و دليلى ندارد كه استثنا را استثناى منقطع بگيريم.

موسى (عليه السلام) در راه خود از مدين به مصر، آتشى را از دور مشاهده مى كند و مى گويد:

(...قالَ لأَهْلِهِ امْكُثُوا إِنّى آنَسْتُ ناراً لَعَلّى آتيكُمْ مِنْها بِخَبَر...).[٢]

«به خانواده خود گفت: در اين جا توقف كنيد، من از نقطه اى كه آتش روشن است خبرى بياورم».

و به همين مضمون است آيه هفتم از سوره نمل كه درباره ابراهيم مى فرمايد:

(فَراغَ إِلى أَهْلِهِ فَجاءَ بِعِجْل سَمين) .[٣]

«ابراهيم به سوى اهل بيت خود رفت و براى مهمانان خود گوسفند چاقى آورد».

اين آيات و نظاير آنها نشانه اين است كه همسر انسان نيز جزو اهل بيت