منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٧٥

كرد و گفت:

(...رَبِّ إِنّى ظَلَمْتُ نَفْسى فَاغفِر لِى فَغَفَرَ لَهُ إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحيمُ) .[١]

«پروردگارا من بر خويشتن ستم كردم مرا ببخش، خدا اورا بخشيد او بخشاينده و رحيم است».

٣. وقتى فرعون، قتل قبطى را به رخ او كشيد، او عمل خود را چنين توجيه كرد:

(...فَعَلْتُها إِذاً وَأَنَا مِنَ الضّالّينَ).[٢]

«انجام دادم در حالى كه من از افراد ضال بودم».

اكنون سؤال مى شود: اين جمله ها كه همگى از خود آن حضرت است، چگونه با عصمت وى سازگار مى باشد؟

پاسخ: قرآن داستان قتل قبطى را به وسيله موسى در دو سوره بيان كرده است و براى توضيح لازم است با متون آيات آشنا شويم.

(وَلَمّا بَلَغَ أَشُدَّهُ وَاسْتَوى آتَيْناهُ حُكْماً وَعِلْماً وَكَذلِكَ نَجْزِى الْمُحْسنينَ).[٣]

«وقتى نيرومند و كامل شد، به او حكمت و دانش داديم، اين گونه نيكوكاران را پاداش مى دهيم».

(وَدخلَ المَدينَةَ عَلى حينِ غَفْلَة مِنْ أَهْلِها فَوَجَدَ فِيها رَجُلَيْنِ يَقْتَتِلانِ هذا مِنْ شيعَتِهِ وَ هذا مِنْ عَدُوِّهِ فَاسْتَغاثَهُ الَّذى مِنْ شيعَتِهِ عَلَى الَّذِى مِنْ عَدُوِّهِ فَوَكَزَهُ