توضيح اين كه: يگانه وسيله خوشبختى و بدبختى واقعى وابدى انسان كارهاى نيك و بد اوست، درست است كه اين اعمال، مناسب طرز تفكر ما به صورت امر و نهى و تحسين و تقبيح بيان شده است، وبراى فرمانبر، زندگى جاويد شيرين، و براى متمرد زندگى جاويد تلخ نويد داده شده است، ولى اين، ظاهر قضيه است و حقيقت مطلب غير از اين است و مقام ربوبى بالاتر از آن است كه به صورت يك سازمان بشرى درآيد، و براى فرمانبر، پاداش بيرون از زندگى، و براى متمرد كيفر خارج از حقيقت آن قرار دهد، بلكه مقام ربوبى مقام خلقت و آفرينش است و زندگى سعادتمندانه و يا شقاوتمندانه زاييده نيك و بد اعمال ما است كه به مشيت حكيمانه خدا، طبق روابط واقعى به تدريج پديد مى آيند.

بنابراين ميان اعمال نيك و بد ما در زندگى، در جهان ابديت رابطه حقيقى برقرار است كه خوشى وناخوشى زندگى آينده مولود كارهاى ماست.

و به ديگر سخن : هر يك از اعمال نيك و بد، در درون انسان واقعيتى پديد مى آورد كه چگونگى زندگى آينده او مرهون آن است.

و اگر بنا باشد تأثير اعمال خود را در چگونگى زندگى آينده خود، از طريق مثالى بيان كنيم مى توانيم چنين بگوييم:

تأثير اعمال در كيفيت و زندگى آينده انسان، بسان پيروى كودك از