آيه در صورتى گواه بر عصمت خاندان رسالت شمرده مى شود كه اراده خدا در اين مورد فعليّت يافته و جامه عمل پوشيده باشد و استظهار اين معنى در صورتى صحيح است كه به جاى (يُريدُ) ، «اراد» كه از فعليت و تحقق اراده حاكى است، گفته شود، در حالى كه در آيه لفظ (يريد)كه صيغه مستقبل است وارد شده و بيش از اين دلالت نمى كند كه خداوند در آينده چنين اراده اى خواهد كرد، وچنين تعبيرى فقط از امكان آن حكايت مى كند، ونه از وقوع آن.[١]

پاسخ: اين خرده گيرى منشأ[٢] اى جز بى مهرى به خاندان رسالت ندارد، در حالى كه اگر اين آيه ويا اين لفظ درباره ديگران و يا در مورد ديگرى وارد شده بود، هرگز چنين اشكال تراشى هايى انجام نمى گرفت و به گواه اين كه ما الآن يك سرى آياتى را مطرح مى كنيم كه همين لفظ (يريد)در آنها وارد شده است، در صورتى كه به ذهن هيچ كس اين اشكال خطور نمى كند.

خداوند پس از نكوهش شراب و قمار مى فرمايد:

(إِنَّما يُريدُ الشَّيْطانَ أَنْ يُوقَعَ بَيْنَكُمُ الْعَداوَةَ وَالبَغْضاءَ فِى الْخَمْرِ وَالمَيْسِرِ...).[٣]

«اين است و جز اين نيست كه شيطان مى خواهد از طريق شراب و قمار در ميان شما ايجاد عداوت و كينه كند».

قرآن پس از بحث گسترده پيرامون «نكاح» و «ازدواج» وبيان يك رشته

[١] الصراط المستقيم، ج١، ص ١٨٤، تأليف زين الدين بياضى، متوفاى ٨٧٧ به(نقل از مخالفان).
[٢] مائده/٩١.
[٣] نساء/٢٦ـ٢٨.