نحوه گرفتارى «ايوب» در آيات اين دو سوره، به روشنى وارد نشده است، جز اينكه در سوره ص، آيه ٤٢ اشاره اى بر اين است كه گرفتارى او با شستشو در آبى كه از طريق كرامت از زير پاى او جوشيد، برطرف شد; تو گويى گرفتارى او يك نوع بيمارى بدنى بود، كه از طريق شستشو با آن، برطرف گرديد چنانكه مى فرمايد:

(أُرْكُضْ بِرِجْلِكَ هذا مُغْتَسَلٌ بارِدٌ وَشَرابٌ) .

«به او گفتيم پاى خود را حركت بده(آبى نمايان گرديد) و اين آبى است مايه شستشوى بدن و خنك ونوشيدنى».

خروج چشمه سارى از زير پاى ايوب، بسان بروز زمزم از زير پاى اسماعيل كاملاً با موازين اعجاز تطبيق مى كند، خداوند به موسى فرمان مى دهد كه :

(...أَنِ اضْرِبْ بِعَصاكَ الْحَجَرَ فَانْبَجَسَتْ مِنْهُ اثْنَتا عَشَرَةَ عَيْناً...) .[١]

«به موسى گفتيم كه عصاى خود را بر سنگ (كوه) بزن! از آن دوازده چشمه (به عدد قبايل بنى اسرائيل) خارج مى گردد».

در روايات، نوع گرفتارى او، بيمارى معرفى شده است. تا آنجا كه در برخى از روايات كه از احبار يهود گرفته شده، نوع بيمارى او به گونه اى تشريح شده است كه با مقام «پيامبران» سازگار نيست.[٢]

امام صادق (عليه السلام) در روايت گسترده اى مى فرمايد: بيمارى «ايوب»

[١] اعراف/١٦٠.
[٢] بحار الأنوار، ج١٢،ص٣٤٢; تفسير ابن كثير، ج٤، ص ٣٩ وغيره.